Veba

Bu sıska, hüzünbaz ellerim yazar yeni bi dert daha

Açarım yeni bi sayfa, avuçlarım dolu dolu aforizma

Kulağım pür dikkat tıkalı dışarıdan gelen uğultulara

İçine kapandıkça bir hasta vebaya bulaşır ihtirasla!

Umudum kutsandı gözlerimdeki yaş dolu iki tasta

Kirlenir sanırdım oysa paklandı tas içindeki pasla

Hüzün içimi öldürdükçe zevke geldim her tabutta

Yaşamın sırrına erdim ben, takındığım her bi yasla

Dert geçer kalır tasa, bu tasaya bulasın acil deva

Uyuyorsa dürtükle ve uyansın içindeki deha

Asla bir anda olmaz, akmasan da azıcık damla

Onlar ölür sense diril, içinde göl olan gamla!

Bak bu varoluş, dimdik, uzunca, yorucu bir yokuş

Kimine kolay çünkü iniş, kimine zor bir tırmanış

Amma hepsi aynı akış, hep aynı yeredir onca varış

Sonu yok oluş, övünme, güvenme çocuk hep çalış!

Küstüysen eğer, derhal git aynada kendinle barış

Rakibin yok aldanma yarışacaksan kendinle yarış

Çokça çabaladıktan sonra bakarsın adımın bir karış

Yaşam çabayla ters oranda, tez elden sen de buna alış

Daha çok hak etmek için çok daha fazlasıyla kapış

Her yanılgı bir yenilgi, velev ki amaçtan sapış

Yollar hep gidiş-dönüş, uzaklaşma sakın hedefe yapış

Menzil aynı, korkma gayrı, sen dursan da durmaz akış!

İrtifa kolayca düşer, en yukarıda hep bunu hatırla

Düşüşü tadar her bir beşer, dizin kanar sen ağlama

Bir kuyu, oldukça derin, başla hemen tırmanışa

Başın hep dik, ışık sönük, sakın aşağıya bakma!

Orda yüklü geçmiş, dert birikmiş, bunu hiç unutma

Pes etme! Kim bilir kaç engel daha çıkacak yoluna

Hepsinin üstünden atla, egolarına verdiğin gazla

Gazın biter, sen hiç bitme, her defa yeniden başla

Güç senin tam içinde, hiçbir destek arama, yorma

Akışı yönet ve kimselere “hata nerede?” diye sorma

Sorsan da alacağın cevaplar, direncini kırar anca

Hayat bir yokuş, yorulma, sen de tutun, at bir kanca!

29.09.2010

..Gnş..